Author Archive

Przeistoczenia siarki, fosforu i węgla cz. 3

Energia ta niezbędną jest bakteriom siarczanym przede wszystkim do zdobycia pokarmu węglowego, podobnie bowiem, jak i drobnoustroje nitryfikacyjne czerpią one węgiel nie z substancji organicznej, lecz z wolnego kwasu węglowego, zawartego w danym środowisku. Utlenienie siarkowodoru na

Przeistoczenia siarki, fosforu i węgla cz. 2

Bakterie siarczane rozwijać się mogą jedynie w dostępie powietrza i w środowisku, zawierającym siarkowodór. Siarkowodór ten bakterie siarczane pochłaniają a następnie utleniają go tlenom, pobranym z powietrza, wskutek czego właśnie wewnątrz ich ciała powstaje wolna siarka. Ta

Przeistoczenia siarki, fosforu i węgla cz. 1

Rozpatrując przeistoczenia, zachodzące w azotowych składnikach materii organicznej nie można milczeniem pominąć tych przemian, jakim podlega siarka, zawarta w ciałach białkowych. Wiadomo bowiem z jednej strony, że siarka jest niezbędnym składnikiem pokarmowym roślin, z drugiej zaś, że

Denitryfikacja cz. 6

Takimi są w krótkim zarysie główne procesy, jakiem podlegać może pod wpływem bakterii azot zawarty w organicznych związkach. Reasumując przytoczone dane w tym względzie podzielić możemy czynne tu bakterie na następujące grupy: 1) bakterie amoniakalne; 2) bakterie

Denitryfikacja cz. 5

Obecność łatwo rozkładanych związków organicznych bezazotowych jest również niezbędnym warunkiem żywotności zaangażowanych w procesach denitryfikacyjnych bakterii. Utlenienie tych bowiem związków, jako związane z wydzieleniem się ciepła, daje bakteriom denitryfikującym energię niezbędną do redukowania azotanów i azotynów. Stwierdzono

Denitryfikacja cz. 4

Najbardziej nieporządanym zjawiskiem w procesach rozkładowych azotowych składników masy organicznej jest wywiązywanie się pod wpływem pewnych biologicznych procesów azotu w stanie wolnym, czyli „denitryfikacja” w ścisłym słowa tego znaczeniu. Denitryfikacja właściwa polega na stopniowym odtlenieniu azotanów przez

Denitryfikacja cz. 3

Co się tyczy bakterii czynnych w tym procesie, to należą one przeważnie do tlenowców względnych; optimum temperatury dla nich wynosi około 35 stopni C.; wiele z nich należy do gatunków chorobotwórczych; przeważnie są to postacie pałeczkowate obdarzone

Denitryfikacja cz. 2

Doświadczenia wykazują, że w warunkach podobnych temuż samemu losowi ulec może nawet tak daleko posunięty produkt nitryfikacji jak saletra. Powyższy proces aczkolwiek przeważnie niepożądany, nie jest jednak dla rolnika bezwzględnie szkodliwym, azot bowiem, przeistoczony w postać organiczną

Denitryfikacja cz. 1

Charakterystyczną cechą procesów denitryfikacyjnych, jak już zaznaczyłem, jest to, że produkty azotowe, powstające tu, bądź odznaczają się skomplikowaną budową chemiczną, wskutek czego są bezpośrednio dla roślin nieprzyswajalne; bądź też składają się z ciał lotnych, co znów obniża

Nitryfikacja cz. 4

Ponieważ zarówno nitrozo jak i nitrobakterie należą do rzędu „tlenowców”, przeto dla skutecznej ich działalności niezbędnym jest swobodny dostęp powietrza do ulegającej rozkładowi materii organicznej. Doświadczenia wykazały, że jednak pewien niedobór (lecz nie brak zupełny) w tlenie